Review: AFTERGRINDER

AFTERGRINDER is een game die gemaakt is om je te laten ragen. Dit doen ze met vervelende obstakels, vervelende herhalende muziek en nog meer. Maar toch is AFTERGRINDER wel een goede game. En waarom dat zo is lees je in deze review.


In deze game rijd je op een soort vliegend skateboard met een booster achterop waarmee je sneller kunt gaan. In de levels kan je naar boven en naar beneden springen tussen de grond het plafond en andere gronden die ertussen hangen. Je hebt in de game een boost balk zitten als je deze gebruikt ga je sneller en gaat de balk langzaam leeg, onderweg krijg je natuurlijk wel weer punten waar je je boost terug kan krijgen.

Aan het begin van de game krijg je ongeveer 6 lijnen aan storyline daarna zegt de game dat er natuurlijk geen storyline in zit maar dat de game is gemaakt puur om jou te laten ragen. Bij mij komt dan de eerste woede al want ik hou van een storyline en die droom word al meteen vernietigd. De game geeft dus ook meteen toe dat hij gemaakt is om je te laten ragen.

De graphics zijn erg simpel maar wel mooi en kan ik daarom niet zoveel over opmerken. Wel kan ik zeggen dat je het niet altijd even scherp ziet maar dat komt omdat je op hoge snelheid door de map kan gaan.

De game heeft drie werelden die allemaal hun eigen obstakels hebben en elke wereld heeft 15 levels. In deze levels kun je sterren verzamelen tijdens het rijden, het is niet verplicht deze sterren te halen maar het geeft je wel een beter gevoel als je ze allemaal pakt en het level haalt omdat je dan dat level gelukkig nooit meer hoeft aan te raken. Zo kunnen obstakels bijvoorbeeld plekken zijn waar een kleine verhoging zit of plekken waar je niet op mag komen. Ook word je snelste tijd opgeslagen zodat je die later kan proberen te verbeteren om weer te ragen want dat gaat natuurlijk niet in een keer goed.

In de game word er erg drukke muziek gebruikt waardoor je in een snelle flow zit en misschien te snelle keuzes maakt en dood gaat, hierdoor ga je steeds meer fouten maken en ga je steeds meer ragen. Het ergste is nog dat hetzelfde muziekje steeds terugkomt en je helemaal schijtziek raakt van de muziek en nog bozer wordt en nog meer gaat ragen.

De game houd bij hoe vaak je doodgaat en de totale deathcounter is dan ook te zien in het menu om te laten zien hoe slecht je bent. Ook kan je in een level zelf zien hoe vaak je in dat level hebt gefaald. Niet erg motiverend als je ziet dat je 50 keer dood bent gegaan in dat level wanneer je terugkomt van je ragequit.

De besturing is erg makkelijk: een knop om omlaag te gaan een knop om omhoog te gaan en een turboknop. Tijdens het spelen van de game krijg je daardoor een soort FIFA-effect er zijn zo weinig knoppen dat je boos wordt als je niet de goede indrukt en gaat er vol woede door je heen ‘’DAAR WIL IK NIET EENS HEEN’’ net zoals bij FIFA waar het meestal ook zo gaat “DAAR WIL IK NIET EENS NAARTOE PASEN”

Deze game geeft zelf dus ook al toe dat het draait om je te laten ragen wat het ook zeker heeft gedaan bij mij, maar wat je dan niet moet vergeten is dat wanneer je helemaal ragent wel een level haalt het fijne gevoel van ik heb het gehaald word versterkt met een adrenaline kick waardoor het allemaal nog fijner word. In elk opzicht dat ik maar kan bedenken word je wel chagrijnig dus je kan zeggen dat de developers hun doel hebben bereikt. Deze game is zeker een aanrader voor aanhouders, mensen met geduld en mensen die heel soms ragequiten. De game is helaas niet geschikt als je in andere games heel vaak ragequit want dan ben ik bang dat je vuist misschien eindigt door het beeldscherm heen. Ook al rage je dus veel in deze game dat was dan ook het enige doel en dat is ze gelukt.