Review: Bayonetta

Recentelijk zijn Bayonetta en Bayonetta 2 verschenen voor de Nintendo Switch. De games waren over het algemeen een groot succes toen ze voor het eerst uitkwamen.  We trappen af met de recensie van Bayonetta. Of Nintendo het succes van de game weet na te leven lees je in deze recensie.

Bayonetta verscheen origineel in 2009 in Japan voor de Xbox 360 en PlayStation 3. Waarom zou je dan Bayonetta op de Switch willen spelen? Ten eerste is de game niet los te koop, je krijgt hem bij Bayonetta 2. Ten tweede krijg je er leuke extra kostuums bij zoals die van Super Mario, The Legend of Zelda en Metroid. Verander je van kostuum, bijvoorbeeld Zelda, dan pak je ook opeens Rupees op en hoor je Zelda-geluiden bij het oplossen van puzzels. Ten derde (en deze reden vind ik niet echt een goede), kun je de game spelen met de touchscreen van je Switch. Dat klinkt leuk maar dat is eigenlijk wel heel erg moeilijk. Persoonlijk greep ik al snel naar de gewone knoppen. Het tikken op vijanden, draaien en vegen is leuk maar soms ingewikkeld.

De allereerste vraag die in je opkomt wanneer je Bayonetta speelt op de Switch, is: waarom is dit niet eerder gebeurd? We hebben ontzettend lang op een Bayonetta-game voor de Switch moeten wachten. Was het niet slimmer geweest om Nintendo-gamers Bayonetta een half jaar geleden te geven bij wijze van zoethoudertje? Immers, als je Bayonetta 2 eenmaal hebt (waarbij je de eerste Bayonetta cadeau krijgt) dan speel je die en zal je niet snel besluiten om ook het eerste deel direct te spelen.

Niet in de eerste plaats omdat je dan waarschijnlijk liever met de nieuwe game aan de slag gaat waarover iedereen op dat moment praat, of omdat je misschien de eerste al hebt plat gespeeld op een andere console. Een reden dat je niet ook nog het eerste deel gaat spelen kan ook best het feit zijn dat de Bayonetta-franchise hack and slash zijn en over het algemeen is dat geen genre dat je heel lang en veel achter elkaar speelt.

Het is immers vooral knoppen rammen en dat is nogal intensief. Het hangt natuurlijk af van welke moeilijkheidsgraad je van te voren kiest, maar het is sowieso oppassen geblazen, want de vijanden blijven komen. Soms zijn het kleintjes die je in een paar klappen op de grond krijgt, soms zijn het hun grotere broers die al iets meer indruk maken, maar Bayonetta weet vooral te verbazen met de reusachtige eindbazen die op het griezelige, bizarre en grappige af zijn.

De game an sich is nog steeds een topper gelukkig. De release op de Switch is tijdloos en Bayonetta is nog altijd een van de meest herkenbare personages als het gaat om vrouwelijke hoofdrollen in games en ze heeft een overdreven sexy uitstraling die je bijblijft. Ook als ze een kinderlijk Nintendo-kostuum aanheeft die je in deze speciale Switch-versie tegenkomt.

Wat er allemaal met haar gebeurt is nog hoger dan over de top, maar de game geeft je actiehoogtepunt na actiehoogtepunt dus veel tijd om je kaak weer omhoog te doen, heb je niet. Tel daar lange cutscenes bij op waardoor het net lijkt alsof je in een film zit en een verhaal dat net zo bizar is als de game zelf. Ongemakkelijke controls of niet, Bayonetta blijft indrukwekkend.

Al met al is de game erg goed uitgewerkt. Je gaat van luchtige cinematics met hier en daar een funny sexy knipoog over naar mooie actiescenes, waarbij de muziek aanzwelt en uiteindelijke bossfights, waar alles samenkomt. Bayonetta een perfecte game om het Nintendo Switch-gamejaar mee af te trappen.

Bayonetta 1 en 2 zijn nu verkrijgbaar op de Nintendo Switch

You must be logged in to post a comment Login