Review: Call of Duty: WW2

Jaarlijks verschijnt er een nieuwe deel in de Call of Duty-reeks. Dit jaar keert Call of Duty terug naar zijn roots, de Tweede Wereldoorlog. Dit brengt de oude vertrouwelijke boots-on-the-ground-gameplay weer terug naar de game, iets waar de community lang naar heeft gesmacht. Is Call of Duty dit jaar weer net zo toegankelijk en vermakelijk als een aantal jaren terug? Je leest het in deze recensie.

Call of Duty: WW2 is een game waarin verschillende soorten gamers lang mee uit de voeten kunnen. Het spel kent drie verschillende gamemodi: singleplayer, multiplayer en zombies. Iedere mode heeft zijn eigen charme.

Singleplayer:
Om te beginnen de singleplayermode. Deze is in beginsel niet echt immens populair bij de Call of Duty-community, maar je merkt dat er hier heel veel aandacht aan besteed is. De authentieke geluiden, de prachtige uniformen, wapens en voertuigen zorgen er voor dat het thema goed naar voren komt. De ontwikkelaars van Sledgehammer Games hebben met deze modus een heel duidelijk beeld van de Tweede Wereldoorlog geschetst. De missies zetten erg goed de toon en zijn vrijwel nooit saai. Het ene moment schiet je een hoop nazi’s neer en het andere moment rijdt je met een jeep een heel nazi-kamp aan grot. Het verhaal van Call of Duty: WW2 heeft als thema broederschap en leiderschap.

Multiplayer:
De multiplayer van Call of Duty: WW2 is voor vele de kers op de taart. WW2 heeft een ijzersterke en solide multiplayermodus. Zoals bekend van de voorgaande Call of Duty-games ligt het speltempo erg hoog. En vooral in een setting als de Tweede Wereldoorlog is dit erg fijn. De wapens en killstreaks komen recht uit het tijdperk van de Tweede Wereldoorlog, niks is fictief.

In deze Call of Duty is een nieuwe multiplayermodus toegevoegd: ‘War’. In de War-modus staat het winnen door samenwerken centraal. Het moorden is dus niet essentieel, om deze reden tellen de hoeveelheid kills en deaths niet mee voor je K/D-ratio in deze mode. Deze zes-tegen-zes-modus lijkt een beetje op de modus van Overwatch waar men een tank naar een bepaald doel moet brengen. Er moeten bepaalde targets worden gehaald om te winnen.

De grootste verandering van de multiplayer zijn de divisions, deze zijn de vervanger van het bekende create-a-class systeem van de voorgaande Call of Duty-games. Elke division heeft zijn eigen voordelen, vergelijkbaar met perks. Naarmate je een division naar een hoger niveau tilt, speel je ook meer voordelen vrij. Denk bijvoorbeeld aan het snelle rennen en klimmen van de Airborne Division of het sluipen en het geruisloos manoeuvreren van de Mountain Division. Deze division kan je ook prestigen om zo nieuwe wapens, gear, calling cards en variants vrij te spelen. Indien je iedere division minstens eenmaal prestiged, speel je de V2 Rocket (een M.O.A.B. Vergelijkbaar met die van Modern Warfare 3) vrij als geheime killstreak.

De multiplayer kent in totaal tien prestiges, elk met 55 levels. Zodra je de 10e prestige hebt uitgespeeld krijg je in beeld te zien dat je de Master Prestige titel hebt bemachtigd. Dit houd in dat je nu een totaal van 1000 levels uit kunt gaan spelen en alles automatisch vrij hebt gespeeld, behalve de camo’s en challenges natuurlijk.

Zombies:
Sledgehammer Games heeft zijn eigen draai gegeven aan de zombie-modus van Call of Duty: WW2. Geheel in het thema van de Tweede Wereldoorlog moet je nu weer lekker old school hordes Nazi Zombies neerschieten. De Nazi Zombies-modus van WW2 is een groot coöperatief avontuur. Vier spelers nemen het op tegen hordes Nazi Zombies.

De Nazi Zombie-modus is een stuk serieuzer dan die van vorig jaar in Infinite Warfare. Dit maakt het ook een stuk enger dan het neerschieten van aliens of clowns. De puzzels en andere geheimen zijn ook weer aanwezig. Naaste kleinere geheimen in de map is er ook een grotere easter egg die je kunt gaan voltooien. Het vereiste samenspelen zorgt er voor dat de zombie modus uitdagend blijft, elk potje is immers anders.

In beginsel is er een grotere map aanwezig tijdens de launch die je direct kunt gaan spelen. Daarnaast is er ook een kleinere map die je na het uitspelen van de singleplayermodus vrijspeelt. De eerstvolgende grotere zombie map verschijnt samen met de multiplayer uitbreiding in januari.

Al met al is Call of Duty: WW2 een van de beste Call of Duty-games sinds een hele lange tijd. Al moet daarbij wel vermeld worden dat de game zo nu en dan last heeft van serverproblemen, dit mag echter de pret niet drukken. Sledgehammer heeft beloofd de servers te gaan verbeteren.

Call of Duty: WW2 is verkrijgbaar voor de PlayStation 4 en Xbox One.