Review: Metal Gear Survive

Metal Gear is veranderd. Na het vertrek van geestelijke vader Hideo Kojima staat de toekomst van de reeks op losse schroeven. Ontwikkelaar Konami gooit de handdoek echter niet in de ring en presenteert Metal Gear Survive, een survival game met de nadruk op grondstoffen verzamelen en zombies vermoorden. De game mengt de oerdegelijke gameplay van Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain met nieuwe ideeën, om op eigen benen te kunnen staan ten opzichte van de hoofdreeks. Bovendien speelt multiplayer ditmaal een grotere rol. Lukt het Metal Gear Survive om zijn eigen stempel op de serie te drukken, of is de schaduw van Big Boss te lang om uit te ontsnappen?

Metal Gear Solid heeft altijd om spionage gedraaid. Stealth, sluipen, bizarre vijanden met geheime agenda’s, absurde plottwists en buitengewoon memorabele gevechten. Wat te denken van het snipergevecht in de sneeuw met Sniper Wolf? Psycho Mantis die je memory card las en de vierde muur doorbrak? Het eindgevecht met The Boss en die schokkende onthulling die ze daarna nog deed en uiteraard de confrontaties met Metal Gear. Fans van de serie zullen ze allemaal nog voor de geest kunnen halen. Metal Gear Survive heeft niks van dit alles. Geen stealth, geen memorabele gevechten met toffe vijanden en sowieso weinig dat met Metal Gear te maken heeft. En toch heb ik me er wel mee vermaakt.

Overleven leer je met vallen, opstaan en heel veel overgeven. Overleven houdt namelijk niet alleen in dat je op je gezondheidsbalk moet letten, want je krijgt ook honger en dorst. Honger heeft invloed op je maximale aantal levenspunten, dorst is op een vergelijkbare manier verbonden met je stamina. Het is dus verstandig regelmatig te eten en te drinken, maar dan moet je wel iets te eten en te drinken vinden. Daarvoor moet je eerst de map in kaart brengen – letterlijk. Je map wordt namelijk beetje bij beetje ingevuld door ergens daadwerkelijk rond te lopen. Pas als je terugkeert bij je thuisbasis, wordt de door jou zojuist afgelegde route zichtbaar op de kaart en kun je met stempels aangeven waar je bijvoorbeeld een waterbron of dieren hebt gevonden.
In het begin drink je dankbaar vervuild water of eet je rauwe geit, wat er vervolgens weer net zo hard uitkomt. Waarop je vervolgens iedere minuut opnieuw last krijgt van slokdarmweeën totdat je een medicijn hebt gevonden of vanzelf na een tijd bent genezen. Dat klinkt niet alleen bijzonder onsmakelijk, maar is ook gevaarlijk als je net op de hielen wordt gezeten door een horde Wanderers. Metal Gear Survive kent namelijk geen enkele genade. Dood is dood. Had je net éindelijk weer een geit gevonden en geslacht, of materiaal gevonden om een speer mee te fabriceren, maar lukt het je niet om terug te keren naar je basis? Jammer joh, begin maar opnieuw. En de zojuist verkende gebieden op de kaart ben je ook weer kwijt. De game savet alleen op je basis, niet in het veld.

Metal Gear Survive blinkt uit op de momenten dat je door The Dust reist, een verblindende lading stof waar je keer op keer naar terug moet. De sfeer is praktisch verstikkend en omdat je geen hand voor ogen ziet, moet je rekenen op felle lichten in de verte die interessante locaties aangeven. Daarnaast heb je zuurstof nodig, anders hou je het niet uit. Vijanden gebruiken hun gevoelige gehoor, maar geruisloos lopen vreet aan je stamina. Confrontaties liggen altijd op de loer en je haalt pas opgelucht adem wanneer je avatar het mondkapje van de zuurstoffles afdoet. The Dust is een ideale aanvulling op de survivalaspecten van de game.

Metal Gear Survive heeft twee maps, gebaseerd op Afghanistan en Afrika. Vooral de eerste map is een grauwe, eentonige aangelegenheid. Dat komt enerzijds door een gebrek aan variatie in de vijanden en anderzijds door Dite zelf, dat haast volledig is bedekt met een dikke laag stof. Eenmaal je in Afrika aankomt, speelt de game eindelijk een niveau hoger. Je wordt ineens geconfronteerd met een breed aanbod aan nieuwe vijanden, die allemaal nieuwe aanvalspatronen hebben. Het verhaal neemt ook de volgende versnelling, maar tegen die tijd heeft het gebrek aan variatie ervoor gezorgd dat je je stierlijk hebt verveeld. Die monotonie zet zich door in de missies, die in drie verschillende smaakjes telkens worden herhaald. Of je beschermt een installatie tegen een golf zombies, of je moet een overlevende redden, of je gaat op zoek naar intel. De gameplay mag dan wel onderhoudend zijn, maar de herhaling is tergend en getuigt van een gebrek aan creativiteit.

Al met al is Metal Gear Survive een verrassend vermakelijke overlevingssimulator. Survive is genadeloos, soms ronduit frustrerend, maar evenzo bevredigend wanneer het allemaal wél lukt. Dan weet je plotseling weer waar je het allemaal voor doet. De naam ‘Metal Gear’ had niet op het doosje moeten staan, maar ‘Survive’ is de pure essentie van deze game.