Review: Anthem

Anthem is de eerste nieuwe IP voor BioWare sinds een lange tijd en markeert de terugkeer van Casey Hudson naar het team. Al meer dan tien jaar zijn de teams van BioWare gefocust op hun Mass Effect- en Dragon Age-franchises. Na een teleurstellend einde van de Mass Effect-trilogie en een nog slechter ontvangst voor Mass Effect Andromeda, werd Anthem aangeprezen als het spel dat BioWare weer in hun oude glorie zou brengen. Of dat is gelukt, lees je in deze recensie.

Allereerst wil ik melden dat Anthem een van de meest visueel verbluffende games is die ik ooit heb gezien. Het is onmogelijk om niet de schoonheid van de prachtige omgevingen van de game te ervaren. Dat gevoel van verwondering en ontdekking zal van pas komen als je door freeplay stoeit, omdat er geen waypoints, markeringen of fast travel points zijn om je naar de wereldgebeurtenissen en verborgen locaties te leiden die je in de modus vindt. In tegenstelling tot freeplay heb je natuurlijk de belangrijkste campagne- of verhaalmissies en side-quests van Anthem. In deze missies wordt van je verwacht dat je heel dicht bij je teamgenoten blijft als je besluit om door te gaan naar het volgende controlepunt dat het hele team moet volgen. Als je besluit om te stoppen en het landschap of het vriendelijke dierenleven te bewonderen, zal een bericht je vragen om in beweging te komen, als je niet snel genoeg handelt, zal het spel je teleporteren naar de gewenste bestemming met een gevoel van urgentie dat zelfs het verhaal omzeilt als nodig zijn.

De geluidseffecten van Anthem zijn ruimtelijk en helder. Het is zeker een aanrader om de game met een headset te spelen, omdat je dan optimaal kunt genieten van de ruimtelijke geluiden en natuurlijk kan je dan ook precies horen waar de vijand vandaan komt. Sarah Schachner is verantwoordelijk voor de soundtrack van Anthem, deze complimenteert het tempo van de game met een mix van waanzinnige orkeststukken en synthesizer-heavy tracks.

De game kampt met lange laadtijden. Het is één ding om een ​​spel op te starten en gedwongen te worden om een ​​lange laadtijd te doorstaan, maar Anthem heeft niet alleen bij het opstarten last van lange laadschermen. Start een nieuwe missie of evenement en je zit een tijdje te staren naar een laadscherm. Zoals eerder vermeld, als je niet achter je teamgenoten aanloopt, vervoert de game je naar hen, maar niet voordat je wordt gestraft door een generiek laadscherm te bekijken. De andere immersion killer komt na de cutscenes midden in een missie, je raadt het al, je krijgt nog een laadscherm voordat je de actie hervat.

De gameplay van Anthem is een kunstwerk. Je maakt deel uit van een factie van soldaten die bekend staat als Freelancers die gewapend zijn met een superheld-achtige exosuit, Javelin genaamd. De Freelancers zijn verantwoordelijk voor het veilig houden van de mensheid. De vlieg mechanics van de Javelin is intuïtief, vloeiend en oh zo leuk. Alhoewel, dat is totdat je gear oververhit raakt en je uit de lucht wordt geforceerd en moet wachten op een cooldown. Zeker, er zijn componenten die de levensduur van de gear kunnen verlengen (plus andere aanpassingen) en de incidentele waterval die een oververhit jetpack afkoelt wanneer je er doorheen vliegt, maar de oververhitting is onnodig en ruikt gewoon naar een andere slechte ontwerpkeuze voor het spel.

Anthem kent vier verschillende Javelins, elk met hun eigen unieke vaardigheden en  charmes. Je kunt verschillende items uitrusten, zoals granaten met verschillende elementaire eigenschappen en beschermende schilden. Javelin-personalisatie doet me denken aan de Titans van Titanfall voordat Respawn naar het heldenmodel Titan van Titanfall 2 schakelde. De wapens van Anthem, terwijl ze volledig geschikt zijn voor de strijd, zijn voornamelijk versies van aanvalsgeweren, sluipschutters, LMG’s en pistolen.

Combat is zeer goed uitgewerkt in het spel, met elke Javelin die een unieke ervaring biedt, wil je ze allemaal beheersen. Wanneer je gebruik maakt van alle Javelin-middelen, dan zal je de meest bevredigende combo’s uitvoeren die de meeste schade aanrichten. Je kunt elementaire aanvallen (vuur, ijs, elektrisch en zuur) coördineren met teamgenoten om de schade te maximaliseren. De vijanden van Anthem zijn niet zo slim of moeilijk te verslaan, maar elk heeft zijn eigen zwakte en sterke punten die ze leuk maken om neer te halen.

Fort Tarsis is het antwoord van Anthem op The Last City van Destiny. Het is het gebied waar je na elke missie naar terugkeert om je Javelins te upgraden of aan te passen, te winkelen of nieuwe activiteiten te vinden om deel te nemen. Helaas is dit de enige plek waar je wapens en uitrusting kunt uitwisselen. De hub heeft een aangrenzende launch bay die de meeste faciliteiten van Fort Tarsis in een veel kleiner gebied biedt, maar biedt daarnaast ook de mogelijkheid om met andere spelers te socializen. Het is lastig om door Fort Tarsis te navigeren, wederom zijn waypoints hier handig.

Conclusie

Al met al is Anthem een heel tof spel. De omgeving ziet er prachtig uit en de muziek van de game weet de juiste sfeer neer te zetten. Het gebruik van de Javelins in combat en movement is waanzinnig, helaas is er sprake van een cooldown timer wanneer je aan het rondvliegen bent. En wellicht mijn grootste ergernis: de laadschermen. Deze zijn soms erg lang en halen de flow uit de game. Toch mag dit de pret niet drukken, want Anthem is een hele toffe game. Ben je aan het twijfelen om deze game te gaan spelen? Twijfel niet langer en schaf de game aan, want het is een unieke ervaring.

Overall
7.5/10
7.5/10
  • Gameplay - 7.5/10
    7.5/10
  • Graphics - 7.5/10
    7.5/10
  • Geluid - 7.5/10
    7.5/10
  • Replay Value - 7.5/10
    7.5/10