Review: Beholder

De focus van Beholder ligt voornamelijk op het verhaal en speelt zich in een grauwe setting. De wet wordt niet nageleefd en privacy bestaat niet. In Beholder kruip je in de huid van een huurbaas van een appartementencomplex. De vorige huurbaas is door de staat ontslagen en aan jou de taak om het complex te beheren en te herstellen, maar al snel kom je erachter dat het zijn van een huurbaas niet je enige taak is.

Het concept is erg sterk en grijpt je meteen vanaf het begin. Helaas laat het ook later weer los. Sommige bewoners zijn namelijk erg vervelend, zelfs de vrouw van de hoofdpersoon is niet uit te staan, en als je alles voor je neemt om een goed persoon te helpen ontsnappen, krijg je later opeens een bericht dat hij is omgekomen in een ongeluk. Misschien trekt dit jou wel aan omdat dit in het echte leven ook kan gebeuren, maar na mijn mening is het te onvoorspelbaar. Dit komt doordat je het nooit kan weten wat er met mensen gebeurt, vooral als mensen stom gaan doen denk je later: “Wat maakt mij het uit?” Dit komt ook doordat de personages vaak wandelende clichès zijn: je hebt de slimme zoon van de bewoner, de oude en kritische bewoner die vroeger voor de overheid werkte en nog vele andere.

Aangezien het spel van de PC naar de console is geport, moeten we het daar nog even over hebben. Als je een voorwerp selecteert, krijg je namelijk een klein menu waarin je selecteert wat je met het voorwerp wilt gaan doen. De gekozen optie moet een andere kleur hebben,maar op de grotere tv-schermen en al helemaal van een afstand is dit verschil niet eens te zien. Hier zie je al dat er geen rekening is gehouden met verschil van kleinere en vaak scherpere PC-monitors en de tv’s, waar je vaak ook nog eens verder vanaf zit. Hierdoor kan je je eigen af gaan vragen of er iets mis is met het spel, of zomaar de verkeerde optie kiezen.

Zelf moet je appartementen verkennen en praten met personages. Door de missies uit te voeren krijg je geld en reputatiepunten. Het geld gebruik je om spullen te kopen. Reputatie is een interessante in dat je er camera’s mee koopt. Je kan de camera’s zonder dat je gezien word door de bewoners plaatsen zodat je het via jou kantoor iedereen in de gaten kan houden. Je begint de game echter met niks en dus moet je gewoon vertrouwen op list en bedrog. Meer dan eens breek je in om iemand zijn/haar spullen te bekijken voor opvallende zaken zonder gezien te worden.

 

 

 

 

Conclusie

Beholder is een pittige game die je constant zeer moelijke beslissingen laat maken in een wereld zonder wetten. Als huurbaas van het appartementencomplex is er niet zoiets als goed en slecht. Je kan zelf ervoor kiezen om de regering te steunen of om ze tegen te werken. Wat je ook kiest: mensen zullen sterven en wie weet ben jij daar een van. Om te overleven moet je goede keuzes gaan maken. Beholder is een aanrader voor iedereen die een keer voor god wilt gaan spelen.

Overall
5.5/10
5.5/10
  • Gameplay - 5/10
    5/10
  • Graphics - 6/10
    6/10
  • Geluid - 6/10
    6/10
  • Replay Value - 5/10
    5/10
Live
Offline