Review: Devil May Cry 5

Dante is back! De duivelsjager die even goed thuis is in het wapen- en zwaardenspel. Er waren angsten toen de stijlvolle Devil May Cry-serie van Capcom in 2013 een reboot kreeg, veel fans dachten namelijk dat we de klassieke Dante niet meer zouden zien. Maar ondanks de voortreffelijkheid van Ninja Theory’s nieuwe draai aan het personage, heeft Capcom besloten om terug te keren naar de originele gedaante in Devil May Cry 5. In deze recensie lees je of Devil May Cry 5 een succes is.

De opzet is typisch Devil May Cry. Een angstaanjagende demonische aanwezigheid heeft zijn lelijke kop opgestoken en heeft de op Londen-geïnspireerde Redgrave City verwoest. Het is aan Dante’s eigenwijs neefje Nero en de mysterieuze nieuwkomer V om het kwaad te stoppen. De actie begint wanneer ze de confrontatie aangaan met de grote bad guys en de dingen worden alleen maar erger.

Nero is voor het eerst geïntroduceerd in Devil May Cry 4 en is een van de hoofdpersonages van Devil May Cry 5. Sinds de gebeurtenissen van de vorige Devil May Cry heeft hij zijn demonisch aangedreven rechterarm verloren. Maar zijn zakenpartner en wonderlijke wapensmid Nico stond ​​klaar om de Devil Breaker-arm te creëren, een gevarieerde verzameling fragiele robotarmen die Nero in de strijd kan gebruiken.

Er zijn een hele reeks van deze, met speciale vaardigheden, variërend van energiesalvo’s tot raketlanceerders tot het vertragen van de tijd of het helen van Nero. Elk type arm heeft een standaard grijphaakfunctie die kan worden gebruikt om vijanden te grijpen of van de uitkijkpunten te zwaaien, wat Nero’s vechtstijl flexibiliteit en bereik geeft.

Een van de Devil Breakers kan zichzelf vernietigen waardoor je een extra krachtige aanval kan inzetten. De arm die je gebruikt kan niet handmatig worden geselecteerd, dus er is een diepte van strategie waarbij je wapens op destructieve manieren opoffert voor stijlpunten. Het is gewoon een onderdeel van Nero’s arsenaal en hoe meer je speelt, hoe meer het onthuld wordt hoe diep de actie van Devil May Cry 5 eigenlijk is.

Naast zijn Devil Breakers gebruikt Nero een revolver met twee kogels en een zwaard, die beide kunnen worden opgeladen om hun aanvallen krachtiger te maken. Er zijn tientallen speciale bewegingen en combo’s om te ontgrendelen voor elk van deze wapens. Nero functioneert als een solide all-round-personage, sterk als een ranged of close-up vechter. En zelfs dan, pas als je voor het eerst het laatste niveau bereikt, krijg je volledige toegang tot de mogelijkheden van Nero, met een significante (en geweldige) draai aan het einde van het spel die hem nog meer diepte geeft.

Dan is er nog V, een interessant en uniek personage. V heeft een slechte gezondheid en is niet in staat om vijanden alleen aan te vallen. In plaats daarvan maakt hij gebruik van drie demonen die hij kan oproepen om hem te helpen in een gevecht; een vogel, een panter en een reusachtige eenogige golem.

V is een absoluut fascinerend personage om te spelen. Je hebt de directe controle over hem in de strijd en voor het grootste deel wil je hem buiten het pad van vijanden houden. Om aan te vallen kun je Griffon (de vogel) en Shadow (de panter) rechtstreeks besturen en afstandelijke aanvallen afvuren met de voormalige en melee-aanvallen met de laatste.

Er is een fascinerende nevenschikking van het op afstand houden van V maar het gebruiken van de lock-on om beide demonen aan te vallen. Als je je wilt concentreren op het gebruik van één demon, kun je de andere op Auto zetten door een deel van je Devil Trigger Gauge te gebruiken. Of je kunt beide demonen op Auto zetten en je concentreren op het veilig houden van V.

Ondanks zijn kwetsbaarheid en de ongewone complexiteit van zijn vechtsystemen, is V het gemakkelijkste personage om te spelen. De wisselwerking tussen automatische en handmatige aanvallen betekent dat als je zijn unieke aanpak niet begrijpt, je nog steeds niet zult strijden, maar voor diegenen die wat meer willen ontdekken is er genoeg om op je bordje te krijgen.

Dan is er natuurlijk Dante zelf. Hoewel Nero en V hun eigen diepte hebben en leuk zijn om te spelen, is Dante op een ander niveau, met verschillende gevechtsopties is hij in staat om meerdere stijlen aan te nemen. Als je hem voor het eerst speelt ontgrendel je op bijna elk niveau nieuwe facetten voor het arsenaal van Dante. En als je denkt dat je alles wat hij te bieden heeft, hebt gezien, is er een nieuwe set systemen toegevoegd die een hele experimentele waarde biedt.

Dante hanteert Ebony en Ivory, zijn geweren, en Rebellion, zijn zwaard. Maar hij heeft ook nog Balrog, een set handschoentjes die hem in een Kung Fu-meester veranderen. Balrog biedt twee unieke gevechtsstijlen, waardoor Dante zich op stoten of trappen kan concentreren. Als je Balrog en de verschillende upgrades helemaal onder de knie hebt, kun je het hele spel spelen als je dat wilt.

Hij heeft ook zijn eigen Devil Trigger-modus, waardoor hij helemaal demonisch kan worden. In deze modus worden wederom nieuwe movesets aan elk wapen toegevoegd, op dit punt duikt de diepte op de meest plezierige manier. En dan krijg je een hele andere modifier voor Dante die een hele nieuwe set movesets toevoegt. Mechanisch is het nog meer bewijs dat de ontwikkelaars gewoon willen dat je plezier hebt en experimenteert met Devil May Cry 5.

Een ding dat in eerste instantie misschien schokkend lijkt, is het ontwerp van levels. Ze zijn vrij simplistisch, kort en erg lineair. Er zijn een paar geheimen om buiten de gebaande paden te vinden, maar voor het grootste deel bestaan ​​ze uit gangen die leiden naar arena’s die leiden naar meer gangen naar meer arena’s. Als je het spel eenmaal van begin tot eind gewoon doorspeelt, lijkt het, zelfs met alle complexiteit van de strijd, een beetje licht op de inhoud.

Met geplande DLC-ondersteuning, waaronder een gratis arena-modus in de vorm van een Bloody Palace, is er geen gebrek aan speelterreinen om te spelen en zelfs nadat je er tientallen uren hebt ingebracht, zul je nog steeds nieuwe dingen ontdekken over hoe Dante, Nero en V spelen.

 

Conclusie

Capcom flikt het opnieuw! Al met al is Devil May Cry 5 een hele vette game. Het is stijlvol. Het is cool. Het is leuk. Dante is terug en hij heeft een paar vrienden meegenomen. En met gevechtsgeluid dat het beste actie-spel vormt dat we in lange tijd hebben gezien, hopen we dat ze blijven rondhangen.

Overall
9/10
9/10
  • Gameplay - 9/10
    9/10
  • Graphics - 9/10
    9/10
  • Geluid - 9/10
    9/10
  • Replay Value - 9/10
    9/10