Review: Red Dead Redemption 2

Red Dead Redemption 2 is een spel over gevolgen waarbij je alleen maar de illusie van keuze’s hebt. Ja, er zijn enkele beslissingen die moeten worden genomen, en die beslissingen zullen je karakter en de wereld om je heen vorm geven. Maar sommige van de meest rampzalige keuzes werden voor je gemaakt voordat de game zelfs maar begint, waardoor je te maken krijgt met de gevolgen. En omdat het een prequel is naar Red Dead Redemption, weet je ook hoe het verhaal eindigt. Het enige dat overblijft, is ontdekken wat er tussendoor gebeurt en er het beste van maken. Daartoe vecht je tegen het repetitieve karakter van missies, frequente morele dilemma’s en het ongemak om te doen wat goed is. Voor het grootste deel is de frustratie die spanning kan veroorzaken ook de oorzaak van het verhaal, en wanneer alles bij elkaar komt, wordt je inspanning niet verspild.

Nadat een overval in Blackwater is mislukt, is de Dutch van der Linde groep op de vlucht. Er zit een heel bekend gezicht in de game, namelijk hoofdrolspeler van Red Dead Redemption 1, John Marston. Als oud-lid Arthur Morgan bevind je je in de bevoorrechte positie om de rechterhand van Dutch Van der Linde te zijn, ingewijd in zijn machinaties en opgenomen in de belangrijkste uitstapjes. Zodra de bende ontsnapt aan de storm en zich vestigt op een tijdelijke campsite, word je ook belast met de financiën van het kamp, ​​wat betekent dat je alle upgrades en benodigdheden moet kopen.

Een lange reeks verhaalmissies introduceert je vroeg op een aantal manieren waarop je je tijd kunt besteden, zoals jagen, vissen, paardrijden en diefstal. Er zijn veel vaardigheden die je kan trainen en de basisbeginselen duren enkele uren. Hoewel ze niet zo goed uitgelegd zijn, is het eigenlijk goed om te leren hoe alles werkt. De missies maken je ook vertrouwd met de personages en de omgeving. Bijvoorbeeld, de vis-tutorial heb je jonge Jack Marston voor de dag doen nemen, aangezien John niet echt goed in vaderschap is.

Naast de mechanica van verschillende activiteiten, krijg je ook enkele elementen van realisme te zien waarmee je te maken hebt. In de eerste plaats moet je eten om je gezondheid, uithoudingsvermogen en Deadeye core opnieuw aan te vullen. Te veel of te weinig eten resulteert in gewichtsveranderingen en stat debuffs. Eten zelf is geen probleem, en ook het houden van cores is over het algemeen niet voldoende, maar voldoende eten om een ​​gemiddeld gewicht te behouden is opdringerig; ondanks het experimenteren met wat en hoe vaak ik at, kon ik Arthur niet uit het ondergewichtbereik halen, en het vaker eten zou te tijdrovend zijn. Je hoeft niet te slapen (hoewel je tijd kunt doorbrengen en je cores kunt bijvullen), en het overleven van warme of koude temperaturen komt neer op het kiezen van de juiste outfit uit je itemwiel.

Beperkte fast travel mogelijkheden zijn de beter geïmplementeerde kant van Red Dead 2’s realisme. Er is bijna geen fast travel aan het begin en weinig methoden in het algemeen, dus je moet op je paard vertrouwen om je te verplaatsen. Het kan traag zijn, maar er is geen tekort aan dingen om te doen en te zien langs de weg. Kansontmoetingen zijn er in overvloed en vaak interessant; je zou een vreemdeling kunnen vinden die een ritje naar de stad nodig heeft of een slachtoffer van een slangenbeet die iemand nodig heeft om het gif uit zijn wond te zuigen. Je kunt een groteske moordscène tegenkomen die je volledig off-track maakt, of je kunt iemand in gevaar negeren en gewoon blijven rijden. En net zoals je kunt beslissen om de meeste mensen te beroven of te doden, kom je ook mensen tegen die hetzelfde met je zullen doen. Zelfs de langste ritten zijn geen verspilde tijd en het is moeilijk om niet het gevoel te hebben dat je iets mist als je fast travelt.

De Red Dead Redemption 2-versie van Amerika is enorm en wijd open en strekt zich uit van besneeuwde bergen en de Great Plains tot de New Austin van het originele spel in het zuidwesten. Verder naar het oosten ligt het door Louisiana geïnspireerde diepe zuiden, dat na bijna 40 jaar nog steeds de gevolgen van de burgeroorlog voelt. Er is een duidelijke verschuiving als je van regio naar regio reist; als met gras begroeide hellingen krokodillenmoerassen worden, en goede bedoelingen en terloopse racisme veranderen in wanhoop en regelrechte onverdraagzaamheid. De variëteit maakt de wereld rijk, en het reageert zowel op jou als op veranderingen onafhankelijk van je betrokkenheid, en enkele van de mensen met wie je praat onthouden je lang nadat je voor het eerst met hen communiceerde (ten goede of ten kwade).

In veel opzichten word je gestimuleerd om een ​​”goede” Arthur te spelen. De bendeleden waar hij vanaf het begin het dichtst bij is, zijn de meer rechtschapen, principiële degenen die gemotiveerd zijn door loyaliteit en een verlangen om anderen te helpen, terwijl hij beledigt, debatteert en in het algemeen negatief reageert op degenen die slecht zijn. De meest verrotte van hen is Micah, die zo gemakkelijk te haten is dat het moeilijk is om de leiding van Arthur niet te volgen en de hogere weg te nemen. Het ontgrendelen van camp upgrades zoals een medicijnwagen en betere benodigdheden dwingt je in essentie om eerbaar te zijn; Hoewel iedereen doneert, moet je zelf honderden dollars investeren als je iets wilt betalen, en dat levert je automatisch een hoop ‘honor points’ op, of je het nu leuk vindt of niet. Een van de beste, meest ingetogen details in het spel is het dagboek van Arthur, waarin hij grote gebeurtenissen weergeeft, evenals willekeurige mensen die je hebt ontmoet en meer alledaagse dingen. Hij schetst plaatsen waar je bent, schetst de planten en dieren die je tegenkomt, en schrijft gedachten op die hij nauwelijks hardop zegt. Het dagboek verandert met je niveau van honor.

 

Conclusie

Over het algemeen pakt Red Dead 2 zorgvuldig relevante kwesties van het tijdperk aan. In plaats van een van zijn personages te definiëren door de onverdraagzaamheid die ze misschien ervaren, geeft het hen de ruimte om goed afgeronde individuen te zijn, terwijl ze nog steeds niet negeren dat er dingen zoals racisme en seksisme bestaan. Red Dead Redemption was vooral gericht op John Marston’s verhaal, Red Dead 2 gaat over de hele Van der Linde-bende – als een gemeenschap, als een idee, en als de ‘outlaw’ van het Wilde Westen.

Overall
10/10
10/10
  • Gameplay - 10/10
    10/10
  • Graphics - 10/10
    10/10
  • Geluid - 10/10
    10/10
  • Replay Value - 10/10
    10/10
Live
Offline