Review: Call of Duty: Modern Warfare 3

Op 10 november 2023 werd de langverwachte toevoeging aan de Call of Duty-serie gelanceerd Modern Warfare 3. Als vervolg op de populaire Modern Warfare 2 belooft het spel veel, maar bij nader inzien blijken er enkele struikelblokken te zijn. Laten we Modern Warfare 3 in deze recensie eens grondig onderzoeken. Bij het opstarten van Call of Duty: Modern Warfare 3 wordt al snel duidelijk wat de speler te wachten staat. Het menu lijkt op een overdaad aan kleurrijke knoppen en aanbiedingen, waarbij je vier pop-ups moet wegklikken met ontgrendelde items die je al hebt gekregen door simpelweg de game op te starten. Na drie updates, twee reboots en het inloggen op je Activision-account kun je eindelijk aan de slag. Maar wat heeft het spel eigenlijk te bieden? Kort gezegd kunnen bezitters van meerdere Call of Duty-titels deze starten via het mediaplatform Call of Duty. Dit platform, hoewel inferieur en goedkoper dan concurrenten zoals Battlenet en Steam, fungeert als lanceerplatform voor de game. Het feit dat Call of Duty nu als platform fungeert, is op zichzelf geen probleem. Echter moet het jaarlijkse worden gevoed met nieuwe delen Het is duidelijk dat Modern Warfare 3 eerder aanvoelt als een last-minute DLC dan als een doordachte toevoeging aan Modern Warfare 2. Onderzoek van Bloomberg suggereert dat het ontwikkelteam van Sledgehammer bijna tot het uiterste is gegaan om binnen zestien maanden de campagne te cre�ren. Helaas is het eindresultaat teleurstellend. De campagne laat veel te wensen over en wordt gekenmerkt door een gebrek aan diepgang. Zelfs de zogenaamde open combat missions voegen weinig toe en lijken slechts een afgezwakte versie van de DMZ-modus van Warzone, maar dan offline. De speler wordt gedropt in een van de twee Warzone-maps met wat nieuwe dorpjes met lootkisten en objectives en dat is het. Er ontbreekt een duidelijke uitleg over wat je moet doen en waar je naartoe moet. Activision lijkt te impliceren: zoek het zelf maar uit. De campagne mist verhaalvertelling, teamgenoten zijn afwezig en er is nauwelijks sprake van scripting of curatie. De enige consistente factor is een lijst met vervelende taken, die bijna de helft van de game in beslag neemt. De missies lijken op die uit eerdere delen, waaronder een undercovermissie of een variant van No Russian uit Modern Warfare 2 (2009). Hoewel de kracht van de Call of Duty-formule af en toe doorschijnt, zijn zelfs de reguliere missies kort en saai. Slechts twee daarvan benaderen de kwaliteit van de missies die je gewend bent. Het verhaal, normaal gesproken een motiverende factor om door te spelen, wordt eerder een bron van ergernis in Modern Warfare 3. De speler wordt voortdurend op pad gestuurd, maar begrijpt nooit volledig waarom. Een rode draad ontbreekt, waardoor plotwendingen triviaal lijken. De monden van de personages bewegen wel, maar er wordt eigenlijk niets gezegd. Het voelt gehaast aan alsof het verhaal bewust oppervlakkig moest blijven mogelijk door tijdsdruk of beperkte creatieve vrijheid van Sledgehammer gezien Modern Warfare eigenlijk toebehoort aan Infinity Ward. De campagne van Modern Warfare 3 duurt slechts ongeveer drie uur waarin je enkele kleine taken uitvoert voordat de aftiteling begint te rollen. Wat betreft de multiplayer brengt Modern Warfare 3 enkele subtiele veranderingen met zich mee. De terugkeer van de klassieke minimap met rode puntjes is positiefmen spelers hebben nu iets meer gezondheid wat de ��n-op-��n-duels tactischer maakt. De modus War uit Call of Duty: WW2 voegt een leuke variatie toe, zelfs met slechts ��n map. De overige maps spelen in op nostalgie door allemaal afkomstig te zijn uit Modern Warfare 2 (2009). Wapens en attachments uit Modern Warfare 2 (2022) maken hun terugkeer waarbij zelfs vizieren die destijds werden vrijgespeeld, nu op nieuwe wapens kunnen worden geplaatst. Hoewel dit op zichzelf interessant is voelt het ook veilig aan, zowel in de variatie van modi als in de algemene opzet. Het teren op nostalgie is begrijpelijk maar Modern Warfare 3 lijkt hierin wel erg ver te gaan. In de praktijk is de multiplayer van Modern Warfare 3 eigenlijk gewoon Modern Warfare 2 (2022) met een overvloed aan bekende, maar oude maps (en de belofte van nieuwe maps in de toekomst). Hoewel enkele goede veranderingen zijn doorgevoerd, zullen de meeste spelers deze waarschijnlijk niet opmerken. Het resultaat is een vermakelijke en nostalgische Call of Duty maar de multiplayer weet met zoveel herhaling niet echt te vernieuwen. Voor vernieuwing moet je dit jaar bij de Zombies-modus zijn. De Zombies-modus van Modern Warfare 3 vertoont gelijkenissen met de DMZ-modus of een toegankelijkere versie van Escape from Tarkov. Teams van drie spelers worden gedropt op een Warzone-map die overspoeld is door zombies. Bij overlijden verlies je je loot, waardoor je op tijd het level moet verlaten. Dit zorgt voor een eigen bepaling van de moeilijkheidsgraad. Sommige missies en gebieden zijn uitdagender, maar bieden ook betere beloningen. De map is gevarieerd en bevat verrassingen die bekend zijn uit Zombies. Een slimme toevoeging is dat je samen met drie andere teams wordt gedropt, wat soms leidt tot spectaculaire acties wanneer de teams samenkomen. Op bepaalde momenten voelt het alsof je een hoofdrol speelt in een adembenemende zombiefilm. Het is duidelijk dat er aandacht is besteed aan de ontwikkeling van de Zombies-modus, die zowel leuk als verfrissend is in tegenstelling tot de multiplayer. Spelers kunnen zelf de balans opmaken bij Modern Warfare 3. Voor degenen die Call of Duty spelen voor de singleplayer-ervaring, is er weinig te halen. Zombies biedt daarentegen vernieuwing die de game nodig heeft. Als je op zoek bent naar een traditionele multiplayer-ervaring dan biedt Modern Warfare 3 dat wel maar wees je ervan bewust dat het zeer traditioneel is en momenteel geen nieuwe maps heeft.