Zo zal je terugkeren naar Arabasta, Enies Lobby en nog een aantal overbekende plekken, waar je het natuurlijk ook zult opnemen tegen bekende en onbekende vijanden. Voor fans is dit natuurlijk geweldig, maar ook voor nieuwkomers biedt het een mooi inkijkje in de rijke historie van deze legendarische manga.
Het hele spel voelt als een grote, bewegende manga-strip. Echter vind ik de game terzijde tijd er eentonig worden. In de open omgevingen waar je rondloopt. Je loopt van rood uitroepteken naar rood uitroepteken en voltooit de opdracht die je daar krijgt. Dit is makkelijk te doen. Je doet meer en deels het zelfde en hierdoor ik krijg het gevoel dat de game niet echt levendig is. De game heeft veel weg van alle bekende JRPG-games sterker nog deze game voelt in veel opzichten aan als een kopie van Ni no Kuni II: Revenant Kingdom.
En dit vind ik persoonlijk erg jammer Namco had veel kunnen bereiken met deze game maar helaas wordt ik in veel opzichten teleurgesteld. De gevechten in One Piece Odyssey zijn turn-based. Omstebeurt kies je een aanval, waarbij het zaak is zoveel mogelijk de zwakte van de tegenstander(s) te benutten. Odyssey kent drie variaties, zodat dit nog het meest wegheeft van een steen-papier-schaar-systeem.
Het is eenvoudig om je teamleden teamleden te wisselen. Zo is het vrij makkelijk om in elk gebied het juiste personage neer te zetten die de zwakte van die tegenstanders weet uit te buiten. Dat neemt niet weg dat het best leuk is om te doen, verwacht alleen geen breinbrekers. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de eindbaasgevechten die eigenlijk neerkomen op je zware aanvallen zoveel mogelijk spammen, waarna de eindbaas het uiteindelijk begeeft.
Deel je mening en discussieer mee. Wees respectvol en constructief in je reacties.
Nog geen reacties. Wees de eerste om te reageren!
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
Inloggen